Bram Vermeulen kennen de meeste jongeren nog van zijn plotselinge overlijden ergens in september 2004. De ouderen kennen hem nog van het baanbrekende cabaretduo Neerlands Hoop, maar die lezen onze webstek niet meer sinds we de grote Hanenwürgertombola hebben afgeschaft. “Waarom dan toch aandacht voor iemand die niemand meer kent?”, vraagt het jongetje met het verbogen brilletje. “Waarom geen website maken over Martin Brozius?”, poneer ik. Aan dat opzienbarende plan wordt gewerkt, aan Bram Vermeulen zullen we slechts een woord of 215 wijden.
Bram Vermeulen maakte voor zijn dood een aantal programma’s voor de RVU. In één van deze programma’s gaat Bram erg ver in het verklaren van onnozelheden (mythes) uit de Bijbel, Thora en die andere scheurkalenders uit de oude tijd. Alsof Erich van Däniken en Zecharia Sitchin ooit serieus zijn genomen, pletwalst Bram een handje wereldreligies en de evolutieleer naar het rijk der fabelen. En dat aan de hand van bewijzen van tekstverwarring, logica en fantasie. Véél fantasie. Kortom: een gevaarlijk project. Het einde van datzelfde jaar haalde hij bijlange na niet. Maar gelukkig hebben we het filmpje nog…
Pak een schommelstoel, leg je achterpoten te rusten op een voetenbankje, neem een wijntje of desnoods een joint en schouw dit aan. Dit is zo heerlijk naïef dat het zonde is om je scepsis erop los te laten.
4 Comments
2000 jaar na Bram Vermeulen zal men Hanenwürger nog steeds bezingen…
ja lap, aan’t kijken geslagen en blijven kijken. Heerlijk toch om er gezellig in mee te drijven.
De nieuwsgierigheid rond Brozius neemt ten huize Von Gut hand over hand toe. Vooral de rol van ‘hoerenloper’ in het ons onbekende programma ‘Terrorama’ ontlokte reeds menig gekout aan de avonddis. Dit gegeven aanschouwelijk maken voor onze bloedjes leidde echter tot de aanhouding van ondergetekende. Buurman Georges W, blikte net bij ons binnen toen hij met zijn verlepte cocker spaniel over het trottoir dweilde. Waarschijnlijk stoorde de man zich aan de manier waarop ik mijn bevallige ega tussen de nog nadampende wortelstoemp bereed, want dra hingen de blauwgemutste vrienden van de lokale politie aan onze deurbel. Het feit dat ik dit toneeltje voor de kinderen opvoerde ten voordele van hun steeds uitdeinende wereldvisie kon op weinig begrip rekenen. Maar wat mij nog het meest aan deze historie stoort, is dat het waas rond het gehoerenloop van onze vriend Brozius nog steeds niet opgehelderd werd. A vous l’honneur, Choinowski.
Georges laat weten dat de wortelstoemp alsnog gesmaakt heeft. Hij heeft tevens het licht uitgedaan en de deur gesloten.