Het bekerduel Roda JC – De Graafschap eindigde gisterenavond in een terechte 3-2 overwinning voor de koempels uit Kerkrade. Terecht, omdat boeren niet moeten voetballen maar ploegen en zorgen dat wij te vreten hebben. De wijze waarop de geel-zwarten uiteindelijk wonnen was gewoonweg briljant. In de allerlaatste seconde van de reguliere speeltijd scoorde Bram Castro, fulltime keeper van Roda, alsof dit godverdomme de gewoonste zaak van de wereld is. Alsof de Belg wilde zeggen: die aanvallers kunnen beter met hun job kappen, ik laat even zien wat balcontrole en effectiviteit is. Hoe eigenwijs ook, gelijk heeft hij. Aanvallers van Roda JC kun je vergelijken met torpedo’s op 6 km hoogte: de doeltreffendheid is er op een bepaald moment wel van af. In dat geval kun je beter een keeper hebben die op eigen houtje gaat opereren en met een zachte ‘g’ zegt: genoeg is genoeg goddomme!
Castro was natuurlijk niet de eerste en zal ook niet de laatste levende doelpaal zijn die dit kunstje flikt. Bovendien was het nu ook weer niet zo spectaculair. Het kantoorvolk zal er niet dagelijks meer over praten, laat staan dat hierdoor economieën er onder gaan lijden. Als de keeper scoort in het basketbalspel, dát is pas nieuws.
Scorende keepers leveren met name lachfilmpjes op. Zo is er deze Japanse doelman. Niet te verifiëren bronnen beweren dat hij op het moment van schieten een visioen kreeg waarin werd verteld dat hij in een reuze pikachu zou veranderen, mocht hij misschieten. Altijd wat met die gele knakkers.
Nee, dan de Paraguayaan Chilavert. Hij scoorde acht keer in het nationale elftal en hij bleek de eerste keeper te zijn die ooit een hattrick fabriceerde. Wat moet je met zo’n kerel? Geef hem een standbeeld! Echter was het de kortsluiting in zijn hoofd waardoor hij er nooit een gekregen heeft. Zo spuugde hij Roberto Carlos eens onder (waarvoor hij gerust onze Nobelprijs voor de strijd had mogen ontvangen) en kreeg hij mot met zo’n beetje iedereen waarmee hij samenwerkte. Niet slecht.
Uiteindelijk is er maar één de baas. René Higuita heet hij in zijn geval. Zijn schorpioentrap is de reden waarom sommige keepers uit schaamte gaan hockeyen. Higuita scoorde geregeld, voetbalde mee als frontsoldaat (blunderen op het hoogste niveau niet uitgesloten) en buiten het veld viel de Colombiaan op door zijn cocaïnegebruik en zijn betrokkenheid bij een ontvoering die verband hield met een drugskartel. Hij verbruide het echter bij ons toen hij zijn Cheech Marin-tronie liet verbouwen voor de Colombiaanse televisie.
Ach, en Castro. Tegen zondag, als hij door Ajax wordt ingemaakt, zal de eeuwige roem tot pulp zijn geslagen. Wij geven hem echter nog één slimme tip (ook handig voor Roda JC-aanvallers).







5 Comments
Vergeet niet die ene keeper die altijd die uhm… dingen deed! Je weet wel. Die ene met die dingen enzo… Ik moet mijn HaP/KuG archieven er nog maar eens op naslaan…
Higuita ‘El Loco’ regeert tussen en voor zijn doelpalen. Da’s nu een perfecte illustratie van wat stijl moet zijn. Niet altijd even efficiënt, maar hoogst entertainend. Want da’s toch voetbal in zijn essentie: lekker tegen een balletje aan trappen. Tijd dat de ‘voetbal is oorlog’ metafoor terug naar pandora’s koffer verhuist.
Voetbal ìs oorlog! Nederland-België, Nederland-Duitsland, België-Frankrijk! Prachtig toch! Ik verwacht dat Bosnië-Nederland het nieuwe Nederland-Duitsland is trouwens!
Inderdaad, een doordenkertje!
Ik ben ook eens Keeper geweest. Dat was nog bij de pupillen van de plaatselijke SV. Ook ik scoorde ooit een doelpunt. Maar dat was wel bij uitgooi in mijn eigen doel. Later scoorde ik eens een hattrick, maar toen korfbalde ik al…
@ Stiif en wat dacht je van Vaticaanstad – San Marino? Israel – Iran? Noord Korea – Planet Jupiter All Stars??
Sporting West Ingelmunster-Harelbeke tegen Waregem-Zulte, inderdaad: oorlog!
De meest entertainende (en langste) tekst over voetbal waarvoor ik de tijd genomen heb. Was de schorpioenschop doelgericht of eerder per abuis?