Bij deze wenst gegoed Vlaanderen zijn pioniers en onverbeterlijke avonturiers Dixie Dansercoer en Alain Hubert te bedanken voor hun ongebreidelde experimenteerdrang. Dankzij de tentoongespreide onverzettelijkheid en het doorgedreven gevecht met de elementen kunnen wij dagelijks onze wellnessmeter tot ongekende hoogten drijven. De door hen uitgeteste materialen die poolwind en Arctische zeeën doorstonden vinden praktische toepassingen in winterjas en regenbroek. En het mag gezegd, nog nooit gleed ik zo knus ingebakerd vanachter het stuur van mijn Volkswagen Tiguan naar de winkeldeur van mijn zondagse bakker. Twee meter pure bliss.
5 Comments
Alain Hubert en Dixie Dansercoer worden gekleed door Sprayway en Haglofs. En laat VW nu eens met rust.
Prototypische merknamen, Piet. Niets meer dan dat….
Het verdomde jammer dat die bakker van jou op zeker een kwart mijl van je huis bevindt en dat je vanzelfsprekend afhankelijk bent van een dergelijk proper vervoermiddel om de Vlaamse toendra te trotseren.
simpel gezegd
je kan niet zonder die auto.
Inderdaad, nog steeds onbegrijpelijk dat die luie Ethiopiërs het voedsel in hun achtertuin gedropt krijgen per luchtbrug, terwijl wij op gevaar van lijf en leden naar de dichtstbijzijnde brooddealer moeten. Tsk, Tsk!
De stepping stone theorie daar nog es buiten gelaten. Voor je het weet ga je aan het zware spul: roomsoezen, tompoezen, of zelfs de crème au beurre (horror!). En je weet hoe het met Margriet Hermans afgelopen is…
Zo’n SUV doet inderdaad waarvoor ie gemaakt is. Ik kan ongegeneerd de sport aan de utility koppelen in zo’n vehicle. De ingebouwde lcd’tjes doen ‘t goed en ik kan probleemloos alle sportzenders ontvangen die ik wil. Oké, dat kleine schoteltje was wel een meerkostje, maar dit terzijde.
En geef toe, je kunt toch moeilijk quechaspullen in de kofferbak van zo’n tiguan dumpen? M’n suède afwerking vloekt bij die spullen.