Dat Hanenwürger nog geen aandacht heeft besteed aan de 104-jarige nazi-chansonnier Johan Heesters mag een klein wonder heten, aangezien onze onmetelijke populariteit mede te danken is aan het in de hoek zetten van mensen met een dubieus oorlogsverleden. Zo vond Johan het nodig om, naar eigen zeggen, geen deuntjes te zingen in Dachau anno 1941. Dat was het goede. Want, in vredesnaam, wat was die operettemuziek uit die tijd kut. Die Joden is heel wat bespaard gebleven, de lucky bastards! Enfin, Johan vertoefde in het gezelschap van nazi’s, wat hem later terecht op veel verdachtmakingen uit linkse hoek kwam te staan.
Nu jaren later komt de gammele zanger eindelijk naar Nederland voor een Europese tour die uit één concert in Amersfoort zal bestaan. ‘s Werelds oudste artiest zal er een bloemlezing uit zijn repertoire geven waarvan de critici stil zullen zijn… Piepend en schrapend zal Johan vanuit terminale positie zijn publiek in extase brengen. Hoewel. Hanenwürger ziet dat niet zitten. Wij hebben het niet zo op artiesten die al bijna twee maal de pensioengerechtigde leeftijd hebben overschreden en die met veel ellebogenwerk jonge veelbelovende theatergroepen dwarsbomen. Dus hadden we een geestig plannetje bedacht om Johan het zwijgen op te leggen. Via een malefide ticketbureau hadden we wat plaatsen geregeld voor een andere groep anachronismen: verstokte communisten. Die zouden dan bij de eerste tonen uit volle borst partizanenliederen moeten gaan zingen. Helaas viel het de AIVD al gauw op dat de nog immer gescreende en inmiddels bejaarde communisten toevallig alle vier in Amersfoort zouden zijn op die dag. Die speelde het door aan de theater De Flint waarna alle opvallend jonge concertbezoekers de toegang zal worden ontzegd.
Hanenwürger kan nu alleen nog hopen dat de onvermijdelijke voorjaarsgriep zijn werk doet…
6 Comments
Johan Heesters heeft nog bij de opa van onze schrijnwerker in de klas gezeten. Hij stak destijds al ongepast zijn rechter arm omhoog. Met name als hij de latrines moest op zoeken na een verkeerd broodje. Aldus de overlevering.
Zolang er nog allerlei (oud?) mao-isten en communisten in ons parlement (en regering) zitten is het niet nodig deze oude artiest zo op zijn verleden aan te vallen.
ach een slechtingelichte mao-ist 15000 kilometer van de plaats van delict is nog altijd minder erg dan een matig-ingelichte ‘nazi’, enkele meters van de ovens….
Ik heb zelf de oorlog meegemaakt en gezien hoe toen de hele samenleving gedomineerd werd door de toenmalige “nieuwe orde”. Die hield de mensen in toom en vele bedrijven en mensen werkten toen voor de Duitsers. Uit noodzaak gingen vele mensen zelfs vrijwillig in Duitsland werken. Wat er met de joden gebeurde wist niemand, er werd gezegd dat ze naar werkkampen gingen om later doorgestuurd te worden naar een eigen land, zoals Palestina. Toen er later in de oorlog, vanaf de zomer van 1943, als eens berichten opdoken over het vermoorden dan werd dit door de hoogste Duitse instanties verontwaardigd van de hand gewezen, want zoiets deden zij niet, dat waren allemaal ‘vijandsprookjes.’ Communicatie was er niet, geen televisie, geen vrij telefoonverkeer, helemaal niets en je kon er ook niet naar toe om eens te gaan kijken. Bovendien roemden de Nazi’s zichzelf als bevrijders van Europa en dat konden ze gemakkelijk door de verschrikkelijke geallieerde bombardementen op de Duitse steden aan te klagen en te wijzen op de misdaden van de bolsjewisten in Rusland, zoals bijvoorbeeld hun massamoord op duizenden Poolse krijgsgevangenen in Katyn in 1943. Door hun eigen misdaden geheim te houden en af te weren slaagden zij er in om een soort rookgordijn op te werpen. Concentratiekampen, zoals Johan Heesters er een heeft bezocht, werden in Duitsland al van voor de oorlog voorgesteld als ‘noodzakelijk’ om ‘moeilijke’ mensen te heropvoeden. In die context hebben ze Johan Heesters ongetwijfeld misbruikt, ook door hem Dachau te laten bezoeken en ze zullen hem zeker geen abnormale toestanden in het kamp getoond hebben. Hij mocht naar een optreden van het kamporkest komen kijken, dat was alles. De nazi’s hebben destijds ook nooit meegedeeld waar en hoeveel concentratiekampen ze hadden zodat niemand zich er enige omvang van kon voortstellen. De nazi’s zorgden er altijd voor dat naar de buitenwereld toe hun gedoe ‘proper’ en zelfs ‘noodzakelijk’ was. Daarom zie ik er het nut niet van in om zo tegen Johan Heesters te manifesteren, want hij kan even goed misleid zijn geweest zoals vele anderen. Hun eigen volk hebben ze misleid zodat ze die tot het uiterste konden laten vechten voor hun ‘goede zaak’ tegen de ‘barbaren.’ Wie er tegen was werd geliquideerd om het zo te kunnen houden. In hun eigen leger werden zo 50.000 doodvonnissen uitgevoerd, een schril contrast tegenover de amerikanen die in de hele oorlog slechts één doodvonnis uitvoerden in hun eigen leger. De grootste moordenaars uit de geschiedenis en waarvan er spijtig genoeg nog velen zich na de oorlog hebben kunnen onttrekken aan bestraffing door te vluchten en onder te duiken, waren immers ook de grootste bedriegers die er ooit geweest zijn. In dat licht moeten we Johan Heesters zien en hem niet aanzien als een echte nazi, hoewel zijn optredens destijds in Duitsland en zijn bezoek aan Dachau voor niemand goed zijn te verteren, want het hielp allemaal mee om het blazoen van de nazi’s hoog te houden. Het waren allemaal dingen die de nazi’s zelf in elkaar staken als echte volksverlakkerij. Laat die man dan ook maar optreden, hij wist destijds niet beter. Tegenover de echte schuldigen houden wij er voor altijd een machteloos gevoel aan over.
Beste Arie, van je stuk is nauwelijks iets onwaar. Maar we lachen met de absurde werkelijkheid anno 2008 en een stuk over de ophef over Johan mocht niet ontbreken op deze aburdistische website. Dat wij nogal cru overkomen is de stijl die we ons aanmeten en kan gerust onder de noemer post-modern geschaard worden. Dus aanstoot nemen tegen dit stuk is absoluut niet noodzakelijk, rekening houden met de humoristische content echter wel.
Arie, beste vriend, moet jij nu nog eens herlezen wat je zelf net geschreven hebt:
En daar maakte onze jolige chansonnier blijkbaar geen probleem van. Werkkampen waar een ethnische groep in gekooid werd om heropgevoed te worden, tóppie! En nou gaan w’een liedje zingen!