Hanenwurger

Naar zojuist bekend is geworden, is deze middag in het Gelderse Ubbergen de rechts nationalistische utopist Wallie Pannekoek overleden. Pannekoek bekleedde jarenlang de functie van fascistisch boegbeeld van rechtse fracties in diverse gemeenten op de Veluwe en rond de Rijnvallei.

Wallie werd in 1954 geboren te Beneden-Leeuwen. Als zoon van een dronken circusartiest (vader Pannekoek was levend kanonskogel in Circus Zopie) kwam hij in aanraking met het artiestenvak dat hem op zijn 16de inspireerde tot het worden van vervaardiger van mozaïken. Twee jaren lang besteedde de Kanonskogelszoon aan het najagen van zijn droom: professioneel mozaïkist. Zijn droom viel in duigen toen bleek dat bij zijn toelatingsexamen van de kunstacademie te Arnhem een docent genaamd Karel Spielbrecher in één van de mozaïken een swastika herkende. De verbouwereerde Wallie werd subiet de deur gewezen. Het is niet ondenkelijk dat Pannekoek vanaf dat moment zijn haat jegens mensen die Karel heten, werd aangewakkerd. Zijn haat tegen alles wat naar socialisme, gelijkheid, liberalisme, religie en humanisme ruikt, heeft hij vrijwel zeker ontwikkeld in de tijd dat hij een innige vriendschap onderhield met spreekstalmeester Van der Putten, een collega van zijn vader. Van der Putten, die naast circusbaas in de jaren 60 ook lid was van de anti-communistische brigades van Doorwerth, werd verdacht van vele aanslagen op ondermeer intellectuelen, banken en de worstenfabriek in Oss. Bij een aanslag op een rubberboot van Greenpeace zou de nog jonge Wallie een valse rib en zijn linkerteen breken. Het was sinds dit incident dat hij in het circuit bekend kwam te staan als ‘De Gemankeerde’.

Na een aanvankelijk roerige periode van kleine schermutselingen op de Hoge Veluwe, grotere incidenten in Rhenen (het met fietspompen opblazen van de Cuneratoren met de jongens van FWR, de Fascistische Wielerclub Rhenen) en algehele ontreddering (brand in rechtsnationalistsch clubhuis ‘De Berenboot’ in 1986), sloeg Pannekoek een Salonfähigere koers. Vanaf 1988 stortte hij zich met veel succes in de gemeentepolitiek. In 1989 kwam het eerste succes bij de gemeenteraadsverkiezingen van Radio Kootwijk. Met de slogan ‘Geen Negermuziek in Radio Kootwijk!‘ wist hij twee zetels binnen te halen. Naast Pannekoek nam zijn verstandelijk gehandicapte neefje Ronald zitting in de raad, maar in 1990 splitste de fractie zich en Ronald begon een eenmansfractie onder de naam “Radio Vrij Kootwijk”. Pannekoek kreeg het onder meer door zijn koppigheid zwaar te verduren. Zelfs toen de gemeente na de gemeentelijke herindelingen ophield te bestaan bleef hij nog maanden naar raadsvergaderingen komen. Later zei Pannekoek hierover in de Tielse Courant: “In ons partijprogram stond een verbod op televisie en radio, waar ik mezelf streng aan heb gehouden. Men moet de regels opvolgen heb ik altijd gezegd!”.

Gedesillusioneerd in Radio kootwijk vertrok Pannekoek naar Epe waar hij in 1992 meteen succes had met nieuwe partij PVUE (Partij voor een Utopisch Epe). Door toedoen van de carnavalskraker “Geen neger is Katholiek/meer armen omhoog in het publiek!” wist Pannekoek drie zetels te halen in Epe, en nog enkele in plaatsen waar hij niet op de kieslijst stond (o.a. Helmond 1, Deurne 2, Brunssum 4!). Naast Pannekoek namen nog zijn kapster Carrie, en zijn hond Bello 3 zitting in de raad van Epe.

Het verblijf in de raad was van korte duur toen in oktober 1992 een vliegtuig neerstortte in een Bijlmermeerflat. In een uitzending van TV Gelderland betreurde Pannekoek niet het aantal doden, maar het verlies van de Boeing (Pannekoek was fervent vliegtuigspotter). Toen men hem vroeg of hij de slachtoffers niet betreurde zei hij letterlijk: “Nou, de zon komt morgen weer op, of niet soms?”, waarop Bello 3 de linkse interviewer in zijn kruis beet.

Ook in een reactie op de Eper Incestzaak was Pannekoek niet al te subtiel. Tegen een verslaggever van de Barneveldse Courant verklaarde hij: “Ach iedereen moet toch zelf weten op wie hij kruipt” en “Bello hier kende die Eveline ook intiem”. Onder een motie van afkeuren van de andere partijen werd de gehele fractie de laan uitgestuurd. Bello 3 werd afgemaakt, Corrie werd prostituee en Pannekoek ging bij de pakken neerzitten.

Na een aantal jaren van terugval in de criminele anonimiteit (Pannekoek overviel onder meer een kantoor van de Belastingdienst in Apeldoorn), keerde hij in 2002 terug in de politiek. In het slijmspoor van Pim Fortuyn werden zijn oude standpunten en ideeën weer aantrekkelijk om kiezers te lokken en zo kwam het dat de GFV (Gelders Fascistische Volksunie) de 48-jarige Pannekoek contacteerde met het voorstel om partijsecretaris te worden en zich in die hoedanigheid verkiesbaar te stellen voor Provinciale Staten-verkiezingen van 2003. Pannekoek, inmiddels verworden tot levend standbeeld (een onherkenbare Mussolini) op de markt van Groenlo, aarzelde geen moment en ging akkoord. Met een uitgebreide mediacampagne, met als hoogtepunt een interview door Christine van der Horst, behaalde de GFV één zetel. Pannekoek moest met lede ogen aanzien dat de zetel ging naar lijsttrekker Akkie Smolenska. Hij was als 19de op de lijst kansloos geweest en dat met de onvergetelijke slogan “Flipje Vs Youssef, Zoet vs Zuur!”

De politiek definitief de rug toekerend stortte Pannekoek zich op een muzikale carriëre. Bij een voorronde van Idols zorgde hij voor commotie door auditie te doen met een cover van het nummer “Wind of Change” maar niet met de tekstregels:

maar met in plaats daarvan:

Pannekoek werd door een geshockeerde jury unaniem de tweede ronde ingestemd vanwege de “zeer overtuigende fluitsolo”. In de tweede ronde werd hij bij het vertolken van Heintje Simons‘ Aba Heidschi Bumbeidschi door muziekliefhebbers met honkbalknuppels van het podium geslagen. Het marcheren had achteraf gezien ook niet gehoeven.

Verwilderd sleet Pannekoek zijn laatste jaren als herder op de Veluwe. Toen zondag jongsleden Pannekoeks kudde terechtkwamen in een broodje Kebab, was het voor het voormalig rechts kopstuk genoeg. Doorgedraaid rende hij met een haakbus de kermis van Ubbergen op, schreeuwde nog iets in de trant van “Geen gezeik, liever een Moslimlijk!“, struikelde over zijn gemankeerde voet en schoot zichzelf per ongeluk door het achterhoofd. Wallie Pannekoek is 53 jaar geworden. De begrafenis zal waarschijnlijk in stilte plaatsvinden.