Rockmuziek is al sinds mensenheugenis de soundtrack voor anarchie (Sex Pistols), geweld (Limp Bizkit) en algehele stompzinnigheid (Manowar & Limp Bizkit). Al sinds Oeroch Gnarf (12.000 v.c) bij wijze van onverdraagzaamheid op de klanken van zijn gruizige steen de hersenpan van zijn praatjesmakende buurman Johnny Steinmüller insloeg (11.980 v.c.) zit het wel snor met de onaangepastheid van rockmuziek. The Doors, The Ramones, The Dead Kennedys en The Butthole Surfers hoefden het alleen nog maar te verfijnen. Rockmuziek is een vector voor politiek, smerigheid, platvloersheid en nog zo meer. Niks menselijks is het vreemd, het is de muziek van de massa.
Als er één radiozender in Nederland is die een beetje in de buurt komt van een rockzender is het Arrow Classic Rock wel. Het is ook de enige landelijke rockzender die in de ether opereert, wat betekent dat links-van-het-midden-muziek als die van poeppunker GG Allin niet zo snel gedraaid wordt. Zo gauw een zender de ether infiltreert worden er DJ’s erop los gelaten. En Rock DJ’s zijn niet de doorsnee DJ’s zo blijkt. In de ochtendshow van Arrow zitten twee exemplaren ochtend-na-ochtend opruiende (complot)theorieën op te hoesten alsof ze ernstig gebrainwashed zijn door het cynische Zapruder Inc. Niet dat het erg is. Complottheorieën houden heel wat paranoïde mafketels van de straat, die daardoor niet in de file terechtkomen en dus ook niet het gevoel kunnen hebben achtervolgd te worden.
Maar wat steekt is dat de muziek die de DJ’s draaien niet aangepast wordt aan de onderwerpen. Nu onlangs opper-Afghaan Karzaï in het land was, werd er een itempje gewijd aan mans dubieuze verleden bij de Taliban en de CIA. Dan zou ik geen Eye of the Tiger draaien, wat die knuppels dus doen. Ze blijven geheel in de stijl van het station doorgaan met het draaien van veilige en kapotgedraaide jaren 70 en 80 rock. We willen GODVERDOMME Stars and Stripes of Corruption van The Dead Kennedys horen, New World Order van Ministry, Anarchy in the USA van Megadeth of desnoods Killing an Arab van the Cure. Nu moeten we onze globale frustraties botvieren met Breakfast at Tiffany’s, het walgelijke Rikki don’t lose that number of New Kid in Town. Aaargh, van die softrock word je zo gezapig dat je nog niet eens in staat zou zijn om een politieagent te begroeten met het wijsje ‘n echte vent wordt geen agent, laat staan dat je geïnspireerd door de radio een overzees bijkantoor van Shell in vuur en vlam zou kunnen zetten.
Een gemiste kans
One Comment
Over die G.G. Allin moet eens een film worden gemaakt. Woody Harrelson in de hoofdrol. Die zie ik wel met poep in zijn mond acteren.