Hanenwurger

Iedere Hollander die zich verheugd had op een vakantie in het Franse achterland zal zich na het accidentje van gisteren terecht zorgen moeten maken. Je zal maar een jaar hebben moeten wachten om weer met de ‘kids‘ naar Frankrijk te mogen en dan blijkt dat de camping van bestemming aan een kabbelend riviertje nabij de stad Avignon ligt. Want verdorie, er zullen toch allemaal dode waterorganismen voorbij komen drijven als de kinderen juist met zo’n leuk visnetje in de weer zijn.

Niet dat de andere Frankrijkgangers nu rustig adem kunnen halen. Frankrijk telt nog 58 andere faciliteiten voor het maken van kernafval (Frankrijk is pas echt een achterlijk land). Misschien een reden waarom het nieuws nauwelijks een plaatsje verdient in de nieuwskolommen. We mogen natuurlijk niet gaan twijfelen aan de veiligheid van kernenergie en zeker niet op vakantie. De alarmcentrale van de ANWB zou het maar druk krijgen van al die paranoïde gekken van tegenwoordig. Maar Hanenwürger zal de goegemeente zoals altijd niet gerust hoeven te stellen, want hou dit in het achterhoofd:

Er werken in elke bedrijfstak mensen zoals mijn stiefvader Sjaak.

Sjaak heeft eens per ongeluk tijdens zijn werkzaamheden op de frietkar (Chez Sjakie’s) motorolie voor frietvet aangezien. Het ongelukje was te wijten aan een combinatie van algehele minachting voor zijn klanten, de ijzige kou, de enorme werkdruk (Sjaak mocht exclusief tijdens de laatste lancering van de Challenger hapjes verkopen. Zijn bloederige marskroket was een hit in Florida in de zomer van 1985) en tenslotte een alcoholprobleempje van Sjaak’s zijde. Op de grond vielen dus nog eens 17 doden die tragisch genoeg de geschiedenisboeken niet helemaal hebben gehaald. Mijn stiefpa ontkwam in de algehele ontreddering en ontliep zijn straf door te vluchten naar Mexico. Zo gaat dat zeker ook met mensen die werken met gevaarlijke radioactieve, biologische en chemische substanties in de buurt van uw vakantieadres.

Nog een prettige vakantie!