Hanenwurger

Wie ooit nog verlegen zit om een favoriete band, en dan heb ik het vooral tegen dat pubergespuis die een band als Taking back Sunday vet kewl vindt, dan is Modest Mouse een Hanenwürger-advies die jullie snotapen maar beter niet in de wind kunnen slaan.

‘Maar…‘, zal een betweterige smeerlap wel zeggen: ‘Die zijn toch allang bekend. Val ons er niet lastig met je zogenaamde vondst’. Inderdaad, ze zijn redelijk bekend bij mensen met smaak, Amerikanen (hun laatste album kwam op nummer 1 binnen in de Billboard chart) en bij de bandleden van Modest Mouse zelf. Maar verder? Ze hebben tot vandaag geen lemma in de Nederlandse wikipedia, in de Oor Jaarlijstjes werden ze maar 1x genoemd (jaren geleden) en hun Hyves heeft maar 110 101 leden (die van Acda en de Manke heeft er 7821). Modest Mouse is dus niet erg bemind en als het aan Hanenwürger ligt mag daar wel wat verandering in komen, simpelweg omdat de band op de keper beschouwd muziek maakt waarvan men spontaan als een idoot gaat schreeuwen, met spullen gaat gooien, gaat dansen als een krankzinnige robot met kortsluiting, teksten vals gaat meebrullen, op de muur gaat bonken, oeps de buurman staat met een knuppel voor de deur, licht gaat uit, herrie, sirenes etc etc. Kortom andere mensen hebben er last van en willen dat je direct ophoudt en nog liever dat je crepeert en erg snel doodgaat. Ideale muziek voor opstandige pubers.

Het tegenovergestelde van Emorock dus, die zelfs mijn kreupele & demente oma nog kan bekoren als ze weer eens op de tafel staat te swingen tijdens een thematisch Country & Western familiefeest. Weet zij veel, ze is achterlijk. Maar die lamlendige puisterige jankerds moeten leren dat het ergens na Nirvana mis is gegaan en dat de rockmuziek twee kanten is opgegaan. In het Hanenwürger-universum zijn er twee kosmische stromingen:

1. Kometenmelodieen na Nirvana:
Modest Mouse, Elbow, BRMC, The White Stripes, Gomez, QOTSA, Beta Band, Interpol, Arcade Fire, Oceansize, Triggerfinger

2. Proletenmelodieen na Nirvana:
Jimmy Eat World, Creed, Nickelback, Dashboard Confessional, A Simple Plan, Fall Out Boy, 30 Seconds to Mars.

Gelieve aan de goede kant van de geschiedenis te blijven kinders, want voordat je er erg in hebt ben je op je 17de al zo sufgebeukt door de massacultuur dat je besluit een cabaretvoorstelling van Guido Weijers te bezoeken en dan is het maar een kleine stap naar het bijwonen van een Veldhuis en Kemper-concert zonder dat je doorhebt dat je al dood bent.

Dus Modest Mouse of Momento Mori.