Hanenwurger

Sinds de maanlanding heeft de mensheid niet veel soeps meer in elkaar geschroefd. Na de maanraket kwamen er mindere vindingen zoals: een verdoemd financieel-economisch systeem (Nixon, Kissinger en de ‘briljante’ Chicago-school Economen zullen nog toch ver in de 21ste eeuw rollend van het lachen in hun zerk over hun graf regeren), raketten die alleen burgerdoelen raken omdat die gewoon groter zijn dan militaire doelen, de EQ en onnozele vindingen als de verwarmde buitenspiegel, de sushibar en de hoogtezon. Waar zijn de tijden toch gebleven dat de mens in staat was om keer op keer op de proppen te komen met vindingen zoals het getal nul (2000 BC), de atoombom (1945), het vergiet (567), het hoongelach (7233 BC), de asbestsanering (1966), de piramide (lang lang geleden) en de slavernij (iets later)? Gelukkig is er dan in 2008 weer iets om trots op te zijn…

Jawohl, de deeltjesversneller van het CERN. “Een machtig machien?” zou de eerste reactie zijn, als je aan een willekeurige leek zou vragen wat hij van deze zogenaamde Large Hadron Collider vindt. En je kunt er al even machtige dingen mee doen als het ding daadwerkelijk zou werken. Maar dat doet het niet, want zoals bekend staat het ding al na de eerste testrondjes op non-actief. Kennelijk is aan dit exemplaar vooral op vrijdagnamiddagen geknutseld. Het kan niet anders dat er dan hiaten optreden. Hiaten zoals degene waardoor de helium naar buiten lekt. De machien is stilgelegd, moet weken opwarmen én worden gerepareerd én weer weken afkoelen. We zullen dus nog even de moeten wachten op het moment dat de witte jassen met dit walgelijk dure wrak het heelal van plusminus een halve seconde na de oerknal weer kunnen proberen na te bootsen. Met een beetje pech kan deze vrijdagnamiddagbeschaving dan weer helemaal van voor af aan beginnen. Beter van niet.