Hanenwurger

Eén dezer dagen zal Obama een telefoontje krijgen van een anoniem persoon die hem feliciteert met zijn overwinning. De onbekende komt snel ter zake en vertelt dat men de nieuwe president wil spreken. Hij nodigt Obama uit om de volgende dag wat te komen keuvelen in een zeker hotel ergens aan de rand van de stad. “Vertel niemand waar je heen gaat en zorg dat niemand je volgt“, zegt de persoon voordat hij het gesprek abrupt beëindigt. Obama gaat de volgende dag naar het hotel, waar hij in de lobby verwelkomd wordt door een man in een grijs pak en een fedora op zijn hoofd. De man, die zich niet voorstelt, verwelkomt Obama op vriendelijke wijze en vraagt of hij hem wil volgen naar een achterafkamertje zonder ramen.

In de schemerige ruimte staat alleen een bureaulamp en hangt een projectiescherm aan de verder kale wand. Achterin de kamer zijn elf silhouetten zichtbaar, zittend aan tafeltjes en omringd door duisternis en sigarenrook. De man met de fedora stelt de groep mannen voor als De twaalf belangrijkste industriëlen van de Verenigde Staten. Obama knikt behoedzaam, waarna hij op gastvrije toon gevraagd wordt of hij rustig wil gaan zitten en aandachtig naar het scherm wil kijken.

Een grove stem achterin roept: “Draai de Film!”. Op het scherm verschijnen beelden van de moord op John F. Kennedy, opgenomen ergens vanaf het spoorwegtalud. Er zijn maar weinigen die deze beelden ooit hebben gezien en je ziet Obama schrikken. Nog voordat hij iets kan zeggen doet iemand het licht in de kamer aan. Een van de twaalf gaat naast de verbouwereerde president zitten en vraagt hem: “Nog Vragen?” Obama: “ehm wat mijn politieke agenda is..?”. “Om te beginnen gaan we Teheran bombarderen…”, antwoordt de industrieel op samenzweerderige toon.

“Yes we can…”

Bill Hicks vertelde het verhaal tijdens zijn afscheidstournee in 1993 als volgt:

I have this feeling man, ’cause you know, it’s just a handful of people who run everything, you know … that’s true, it’s provable. It’s not … I’m not a fucking conspiracy nut, it’s provable. A handful, a very small elite, run and own these corporations, which include the mainstream media. I have this feeling that whoever is elected president, like Clinton was, no matter what you promise on the campaign trail – blah, blah, blah – when you win, you go into this smoke-filled room with the twelve industrialist capitalist scum-fucks who got you in there. And you’re in this smoky room, and this little film screen comes down … and a big guy with a cigar goes, “Roll the film.” And it’s a shot of the Kennedy assassination from an angle you’ve never seen before … that looks suspiciously like it’s from the grassy knoll. And then the screen goes up and the lights come up, and they go to the new president, “Any questions?” “Er, just what my agenda is.” “First we bomb Baghdad.” “You got it …”