Nu de klimaattop in Kopenhagen faliekant mislukt is (De afgevaardigde van Hanenwürger werd om ‘hygiënische’ redenen bij de deur geweigerd) wordt het tijd om na te denken over de eindtijd. Had het aan Hanenwürger gelegen dan was dit niet nodig geweest en dan was er in Kopenhagen een akkoord gesloten dat een eind zou maken aan alle problemen. Helaas zal de wereld, vanwege wat roos op de schouders en de occasionele hoofdkaas van Hanenwürger-agent Billie van Ulestraten, nu dus verstoken blijven van de praktische uitvoering van het LEIP-plan (Luister, Euthanasie Is Prima-plan), onder meer omdat eerdergenoemde agent het plan inmiddels heeft opgegeten, de vorte vetzak.
Nadenken over de eindtijd is ook nadenken over de naamgeving van gebieden die binnenkort de grillen van de getijden kunnen begroeten. Zeeland is een makkelijke, dat wordt natuurlijk gewoon Zeezee. Ook de enkele maffe Zeeuw die de provinciale vlag nog heeft weten te planten op de Vliedberg (12 meter boven wat ooit Normaal Amsterdams Peil was) te Wemeldinge zal eindelijk moeten toegeven dat Luctor et Emergo-credo (“ik worstel en kom boven”) van de voormalige provincie allemaal ordinaire blufpoker was van zichzelf overschattende kokkelvissers. Over bluf gesproken, het opportunistische muziekgroepje met ongeveer dezelfde naam zal wel weer aan de andere kant van de wereld muziek zitten te maken als de golven de deltawerken verpulveren. Een ongeluk bij een ongeluk.
Wat betreft West-Vlaanderen hoeven we ook niet moeilijk te doen. Daar maken we Oost-Kanaalstreek van. De kerkhoven van de Westhoek, de vreselijke appartementenblokken van de kuststad en de potsierlijke IJzertoren zullen nog fier boven het wassende water uitsteken en alleen al deze fragmenten van West-Vlaamse beschaving rechtvaardigen het woord ‘streek’ in de nieuwe naamgeving.
Lastiger wordt het als we het gaan hebben over bijvoorbeeld Hoek van Holland. Niemand weet precies waar de nieuwe Hoek van Holland gaat liggen, maar wij gaan er van uit dat er helemaal geen sprake is van een Holland. Dus wij opteren dus voor een andere Hoek. Hoek van Utrecht, gelegen aan de voet van de Utrechtse Heuvelrug nabij het voormalige dorp De Bilt lijkt ons een geschikte. Vanaf de Hoek van Utrecht kun je de beschimmelde ruïne van de Domtoren mooi zien. Ideaal voor ansichtkaarten en kiekjes van zonsondergangen (als het aardmagnetische veld zich tenminste niet heeft omgedraaid).
Friesland dan. Veel meer dan wat dijken zullen er niet over zijn van dit trotse volk binnen een volk. Herstel: geknakt volk binnen een geërodeerd volk. En wat vriezen is weet dadelijk ook niemand meer, dus de naam is wat ridicuul voor een lang systeem van dijken, enkele terpen en een handje vol windbuilen. Handje vol Windbuilen op een Terp als nieuwe naam voor Friesland is wat ons betreft beslist het overwegen waard.
Zeilmeisje Laura is inmiddels zo goed als vermist en heeft waarschijnlijk het ruime sop gekozen om de hele tsunami van water te ontvluchten. Want ook in het binnenland zullen er naamswijzigingen doorgevoerd moeten worden en zeker Wijk bij Duurstede, thuishaven van Laura. Omdat het ons in dit stadium (ontzettende trek) niet meer interesseert hoe dat gat moet gaan heten stellen we ‘De Laatste Gevulde Koek’ voor.
Smakelijke voortzetting van deze beschaving!
2 Comments
Groetjes uit Wijk aan Zee (voormalig Dorestadt)
Das straf, de laatste keer dat ik een ANWB-paddenstoel volgde richting Dorestadt kwam ik in Wijk bij Duurstede uit! Heb ik me daar toch mooi laten beetnemen door die fascistoïde automobielclub… Die lui zijn vast nog niet op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van de Oudhollandse zeewinning.