Waarschuwingen zijn veelal bestemd voor luiden die niet helemaal goed snik zijn. Stel jezelf maar eens de vraag: “Heb ik ooit iemand gewaarschuwd die op het punt stond met zijn scooter een wheelie te maken op een slap koord gespannen tussen twee stapels pallets en had ik daarvan al na 32 seconden spijt?” Juist, mensen die gewaarschuwd moeten worden, deugen ergens niet en zijn verspilling van kostbare spraaktijd, want ze leren het toch nooit. Daarom waarschuwt niemand meer Geert Wilders. Die is te ver heen om hem er op te attenderen dat er een touw verbonden is tussen zijn op hol geslagen speedboot van malle praatjes en de meerpaal der beschaving. Maar dat terzijde, er zijn nu dringerende zaken. Zoals de medemens waarschuwen dat hun levens in gevaar zijn. “Wiens levens staan dan op het spel?”, bromt de norse beenhouwer met overkam uit Katwijk zich op dit moment af, terwijl hij rustig zit te surfen op de woelige golven van het internet terwijl hij eigenlijk het braaksel van zijn zotte zoontje van het hoog polige tapijt moet afkrabben.
Welnu, beste Gilbert, de afdeling WHJIDGSK! (We Houden Jullie In De Gaten Stelletje Klootzakken!) is gestuit op een sujet dat onze site bezocht met de intentie informatie in te winnen met betrekking tot het uitvoeren van de perfecte misdaad.
Omdat de toekomstige verdacht opereert van uit het Westen van Friesland, willen we de Friezen aldaar waarschuwen dat een onnozelaar bezig is met het uitvoeren van de perfecte misdaad en die via onze desinformatie probeert te verwezenlijken. Dus sluit a.u.b. al uw achterdeuren, vlucht naar uw kelders en uw vrouwen en kinderen eerst graag. Want er loopt een malloot met liters vergif door de straten van Stavoren en is er op uit om u allen chemisch te kielhalen wat ik je brom! Hoed u!!! Voordat we ons bedenken…
…
Ach laat ook maar.
Onder het schrijvend Hanenwurgercrapuul is een polemiek aan de gang. Met polemiek bedoelen we dat er tegengestelde meningen, geschreven op gebruikt toiletpapier over en weer door brievenbussen worden geschoven, waarbij één der polemiekbedrijvers er op hoopt dat op een goede dag de ander het zo godsgruwelijk zat is om voortdurend de omgeving van de brievenbus te moeten ontdoen van besmuikte kretologie in de trant van Rob Wijnberg heeft net zoveel met filosofie te maken als Heineken met bier, dat deze weer over gaat op de orde van de dag, b.v. het inkleuren van kleurplaten om zo mee te kunnen dingen met de eerste prijs van de kleurplaatwedstrijd uitgeschreven door de Mytylschool (Utrecht) met als hoofdprijs een pluche teddybeer van een halve meter hoog met een petje op zijn hoofd. Read More »
“Zo’n derde album is altijd lastig”, zei Opa Smelzer een keer tegen zijn nukkige derde zoon, hij trok nog een keer aan zijn sigaar, stapte op zijn motorfiets en reed in een rotvaart terug naar Zuid-Portugal alwaar hij samen met zijn eerste vrouw haar pensioengeld met wagonladingen naar een niet geheel zuiver casino bracht. Ik keek die Edgar (zo heette die derde zoon) eens aan en vroeg hem of ie mij kon vertellen waar de meterkast was, want ik was er immers om de meter op te nemen. Edgar knarste nog eens met zijn tanden en wees me zwijgzaam waar ik die redelijk anonieme kast kon vinden. “00050385 op de teller, daar gaan ze bij de Nuon blij mee zijn”, had ik kunnen denken als mijn gedachten niet zo op de inboedel gefocust waren. Read More »
Je hebt geen werk, het is weer zomer, het weer is matig, er doemt een formatie en verder is er nauwelijks nieuws (behalve de gebruikelijke zomerongelukjes her en der…) Dus wat doet een mens op een doordeweekse namiddag midden in de komkommertijd?
Juistem, manieren zoeken waarop men een zeug kan neuken:
27 Jul 16:39:15 startgoogle.startpagina.nl hoe neuk ik een zeug 2007/10/03/maffiosohumor/
Dat is allemaal best bijzonder, beste meneer uit Bergen (Noord-Limburg), maar heb je er wel eens aan gedacht om de nieuwste hit van The Pink Flamingoes te beluisteren?
Klungel! Dit geeft beslist meer ‘Thrills’ dan zo’n ‘verken’. En geeft bovendien minder rommel.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
In onze voortdurende strijd tot herstructurering van de maatschappij is natuurlijk een hoofdrol weggelegd voor sport! Als ware Leni Riefenstahls vergaapten wij ons aan het… interessante schouwspel dat zich voor onze ogen ontvouwde in het pittoreske centrum van Tilburg.
Vanwege veiligheidsoverwegingen nemen de mannen van Hanenwürger ieder onderling gesprek op, een must in de psychedelische jungle van machiavellistische machtsspelletjes. Om aan het Nederlandse en Vlaamse volk duidelijk te maken dat ze op het gebied van sport niets te vrezen hebben van het aanstaande Hanenwürger-regime, publiceren wij hier een transcript van hoe de redactie de finale beleefd heeft!
Ja, ook wij Hanenwurgers zijn weer boven theewater. De uitslag van de verkiezingen van een maand geleden hebben we ons niet laten welgevallen, onder meer door de overdonderde verkiezingszege van de zwarthemden in onze thuisbasis Limburg (met name Zuidoost Nederlands Limburg, zeg maar Kerkrade-West). Nu zullen jullie wel zeggen, nou dan hadden jullie Wilders, Graus en consorten maar niet de hulpmiddelen moeten geven om deze historische nederlaag van de goede smaak, verstand, rede etc etc. mede mogelijk te maken. Dat klopt, maar zoals zo vaak was het maar om te lachen. En wij bieden geenszins onze excuses aan voor het feit dat ze bij de PVV geen gevoel voor humor hebben. Read More »
Ik heb altijd al vermoed dat het onmetelijke geluk dat het winnen van de staatslotto met zich meebrengt nooit ver weg kon zijn. Dus toen ik ‘s ochtends op mijn vrije woensdag (tegenwoordig is de woensdag als werkdag afgeschaft, simpelweg omdat er geen werk meer is) het portier opende en voor de caravan van het stel kampers die doorgaan voor mijn buren, een gladjakker die ik me nog herinnerde van de TV, een waardecheque van 200 miljard gulden zag uitdelen, wist ik dat mijn voorgevoel juist was geweest, maar om te zeggen dat ik me nu gelukkiger voelde? Niet bepaald. Ik sloeg de portier van de besteleend achter me dicht en ging onder motto ik-wil-geen-deelgenoot-zijn-van-jullie-geluk-stelletje-kampers naar een ‘supermarkt’. Een enorm bewerkelijke bezigheid.
Dat wij de kans dat de duivel, en dan bedoelen we zo’n rooie met horens en bokkepoten, echt bestond ongeveer net zo groot achtte als een reünie van de vermaarde Seattle-popgroep Soundgarden stemt ons nu echt niet vrolijk daar wij natuurlijk weer van alles op de kerfstok hebben (van akelige ramkraken met onevenredig veel slachtoffers tot het afpakken van lolly’s van kleine lichtgewonde meisjes). Dat Soundgarden als laatste band (op The Ramones en The Beatles na) gezwicht is voor zo’n commercieel zeer lucratieve bezigheid als een reünie ook niet echt. Maar ze zijn overtuigend terug (zie video hieronder) en als ze naar Nederland komen sturen we een horde bloeddorstige Slowaken op het internet af om wat kaartjes te regelen omdat we niks meer te verliezen hebben!
Het is verkiezingstijd in Nederland en dan kun je de klok er op gelijk zetten (5 voor 12 of zo) dat marginale pressiegroepen hun stenen optillen en het daglicht voor het eerst in lange tijd weer gaan aanschouwen. Opmerkelijk is dat ze zich steeds vaker aan de rechterkant van het politieke spectrum manifesteren. Alsof een mens niet al genoeg te gieren heeft dezer dagen (en we hebben verdomme wel iets anders aan ons hoofd dan lachen). The Dutch Tea Party is een voorbeeld van zo’n collectief… Jazeker, een Nederlandse variant op de enge, on-Nederlands-conservatieve groepering uit de VS bestaande uit gun nuts, potentiële moordenaars van abortusartsen, racisten en ander crapuul. Een groepje dat zich hiermee vergelijkt smeekt om ondervraagd te worden…
Ik stond net op het punt om het bloedirritante zoontje van pastoor Verstraeten in het gemeenteplantsoen met brandnetels langs de Vergeetmenietdreef te duwen toen mijn telefoon ging, wat geen reden was om niet door te gaan met deze dankbare bezigheid daar ik alleen een vast telefoontoestel heb. Toen ik klaar was met duwen, stapte ik in mijn besteleend, maakte de bekleding van passagiersstoel schoon en plankgaste richting Campylobacterdreef 78 alwaar ik een partij tweehands LP’s op de kop ging tikken. Read More »
Onder het schrijvend Hanenwurgercrapuul is een polemiek aan de gang. Met polemiek bedoelen we dat er tegengestelde meningen, geschreven op gebruikt toiletpapier over en weer door brievenbussen worden geschoven, waarbij één der polemiekbedrijvers er op hoopt dat op een goede dag de ander het zo godsgruwelijk zat is om voortdurend de omgeving van de brievenbus te moeten ontdoen van besmuikte kretologie in de trant van Rob Wijnberg heeft net zoveel met filosofie te maken als Heineken met bier, dat deze weer over gaat op de orde van de dag, b.v. het inkleuren van kleurplaten om zo mee te kunnen dingen met de eerste prijs van de kleurplaatwedstrijd uitgeschreven door de 
“Zo’n derde album is altijd lastig”, zei Opa Smelzer een keer tegen zijn nukkige derde zoon, hij trok nog een keer aan zijn sigaar, stapte op zijn motorfiets en reed in een rotvaart terug naar Zuid-Portugal alwaar hij samen met zijn eerste vrouw haar pensioengeld met wagonladingen naar een niet geheel zuiver casino bracht. Ik keek die Edgar (zo heette die derde zoon) eens aan en vroeg hem of ie mij kon vertellen waar de meterkast was, want ik was er immers om de meter op te nemen. Edgar knarste nog eens met zijn tanden en wees me zwijgzaam waar ik die redelijk anonieme kast kon vinden. “00050385 op de teller, daar gaan ze bij de Nuon blij mee zijn”, had ik kunnen denken als mijn gedachten niet zo op de inboedel gefocust waren. 
Je hebt geen werk, het is weer zomer, het weer is matig, er doemt een formatie en verder is er nauwelijks nieuws (behalve de gebruikelijke zomerongelukjes 
Ik heb altijd al vermoed dat het onmetelijke geluk dat het winnen van de staatslotto met zich meebrengt nooit ver weg kon zijn. Dus toen ik ‘s ochtends op mijn vrije woensdag (tegenwoordig is de woensdag als werkdag afgeschaft, simpelweg omdat er geen werk meer is) het portier opende en voor de caravan van het stel kampers die doorgaan voor mijn buren, een gladjakker die ik me nog herinnerde van de TV, een waardecheque van 200 miljard gulden zag uitdelen, wist ik dat mijn voorgevoel juist was geweest, maar om te zeggen dat ik me nu gelukkiger voelde? Niet bepaald. Ik sloeg de portier van de besteleend achter me dicht en ging onder motto ik-wil-geen-deelgenoot-zijn-van-jullie-geluk-stelletje-kampers naar een ‘supermarkt’. Een enorm bewerkelijke bezigheid.
Het is verkiezingstijd in Nederland en dan kun je de klok er op gelijk zetten (5 voor 12 of zo) dat marginale pressiegroepen hun stenen optillen en het daglicht voor het eerst in lange tijd weer gaan aanschouwen. Opmerkelijk is dat ze zich steeds vaker aan de rechterkant van het politieke spectrum manifesteren. Alsof een mens niet al genoeg te gieren heeft dezer dagen (en we hebben verdomme wel iets anders aan ons hoofd dan lachen). The 
Ik stond net op het punt om het bloedirritante zoontje van pastoor Verstraeten in het gemeenteplantsoen met brandnetels langs de Vergeetmenietdreef te duwen toen mijn telefoon ging, wat geen reden was om niet door te gaan met deze dankbare bezigheid daar ik alleen een vast telefoontoestel heb. Toen ik klaar was met duwen, stapte ik in mijn besteleend, maakte de bekleding van passagiersstoel schoon en plankgaste richting 
